«خواب» چهره ضعیفى از «مرگ» است و مرگ نمونه كاملى از «خواب». آنچه پس از تلاش و کار روزانه خستگی مان را برطرف می کند و مایه آرامش می گردد "خواب" است.

قرآن نیز به آن اشاره می کند"و جعلنا نومکم سباتا "و خواب شما را (مایه) آسایش و استراحت قرار دادیم(نبا، 9) و آن را یکی از نشانه های  قدرت الهی می داند: "وَ مِنْ ءَایَتِهِ مَنَامُكم بِالَّیْلِ وَ النهَارِ وَ ابْتِغَاؤُكُم مِّن فَضلِهِ إِنَّ فى ذَلِك لاَیَتٍ لِّقَوْمٍ یَسمَعُونَ "و یكى از آیاتش خوابیدنتان در شب و طلب روزیتان در روز است كه در این، نشانه هایی است براى مردمى كه بشنوند.(روم، 23)

تلاش و کوشش برای برطرف کردن نیازها در طول روز، با استراحت و سكون در شب جبران شده، تا خستگى روزانه برطرف گشته و تجدید قوا گردد.

در خواب اکثر فعالیت هاى جسمانى و بخش مهمى از فعالیت هاى فكرى و مغزى تعطیل است. تنها دستگاه هائى از جسم همانند قلب و ریه و بخشى از فعالیت هاى مغزى كه براى ادامه حیات لازم است به كار خود ادامه مى دهند، آن هم بسیار آرام و آهسته. امام رضا(علیه السلام) می فرمایند: "خواب شهریار مغز است و مایه قوام و نیروی بدن".

این موهبت بزرگ الهى سبب مى شود كه جسم و روح انسان تازه شود، و با خوابیدن كه یك نوع وقفه و تعطیلی كار بدن است، آرامش و رفع خستگى حاصل گردد و نشاط و نیروى تازه اى پیدا شود.

اگر خواب نبود روح و جسم انسان خیلی زود خسته مى شد و پیرى و شكستگى سریع تر به سراغ او مى آمد. به همین دلیل خوب خوابیدن راز سلامت، طول عمر و نشاط جوانى است .

خواب نوعی مرگ است که روح از جسم جدا می شود " اللَّهُ یَتَوَفى الاَنفُس حِینَ مَوْتِهَا وَ الَّتى لَمْ تَمُت فى مَنَامِهَا فَیُمْسِك الَّتى قَضى عَلَیهَا الْمَوْت وَ یُرْسِلُ الاُخْرَى إِلى أَجَلٍ مُّسمًّى إِنَّ فى ذَلِك لاَیَتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَكَّرُونَ"؛ خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مى‏كند، و ارواحى را كه نمرده‏اند نیز به هنگام خواب مى‏گیرد؛ سپس ارواح كسانى كه فرمان مرگشان را صادر كرده نگه مى‏دارد و ارواح دیگرى را [كه باید زنده بمانند] بازمى‏گرداند تا مهلت معیّن. در این امر نشانه‏هاى روشنى است براى كسانى كه اندیشه مى‏كنند. (زمر ، 42)

نفس انسان غیر از جسم اوست. در هنگام خواب، نفس از بدن جدا مى شود و مستقل از بدن و جداى از آن زندگى مى كند.

مردن و خوابیدن، هر دو قبض روح است. مرگ قبض روحى است كه دیگر برگشتى ندارد، و خواب قبض روحى كه روح دوباره برمی گردد.

بهانه ای برای اندیشیدن به مرگ